فناوری‌های نوین و بلاکچین

بلاکچین چیست؟

بلاکچین سیستمی برای ثبت و ضبط اطلاعات محصوب می‌گردد. این سیستم اطلاعات را بر روی یک کامپیوتر یا سرور خاص ذخیره نمی‌کند بلکه این اطلاعات میان همه اعضای شبکه به اشتراک گذاشته می‌شود. بنابراین امکان حذف و دستکاری اطلاعات ثبت شده غیرممکن خواهد شد. به‌عبارتی دیگر، ذخیره داده‌ها بدون وجود یک مدیر و صاحب ‌اختیار مرکزی انجام می‌پذیرد. از این‌رو نمی‌توان با تخریب یک نقطه مرکزی داده‌های ذخیره‌ شده را تحریف یا نابود کرد. داده‌ها می‌توانند تراکنش‌های بانکی، اسناد مالکیت، قرارها، پیام‌های شخصی یا هر نوع اطلاعات دیگر باشند. معروف‌ترین کاربرد بلاکچین را می‌توان پول رمزی بیت‌کوین دانست. همچنین انتظار می‌رود با توسعه زیرساخت‌های لازم مثل هوش مصنوعی یا اینترنت اشیاء شاهد کاربردهای بیشتری از این فناوری خواهیم بود. در ادامه ما این داده‌ها را فقط تراکنش‌های بانکی در نظر خواهیم گرفت.

در واقع در فناوری بلاکچین اطلاعات دیجیتال (“بلاک”) در یک پایگاه داده عمومی (“زنجیره”) ذخیره می‌شود. بطور خاص بلاک‌ها سه بخش دارند:
  • بلاک‌ها اطلاعات مربوط به معاملات مانند تاریخ، زمان و مبلغ آخرین خرید (مثلاً از وب‌سایت آمازون) را ذخیره می‌کنند.
  • بلاک‌ها اطلاعات مربوط به فرد معامله کننده را ذخیره می‌کند. بجای استفاده از نام واقعی، خرید بدون هیچ‌گونه اطلاعات شناسایی و با استفاده از “امضای دیجیتال” منحصربه‌فرد، مانند یک نام کاربری ثبت می‌شود.
  • بلاک‌ها اطلاعاتی را که آن‌ها را از سایر بلاک‌ها متمایز می‌کند را ذخیر می‌کنند. این اطلاعات، کد منحصربه‌فردی به‌نام “هش” است که امکان تمایز بلاک‌ها را به وجود می‌آورد.
بلاکچین

یک بلاک می‌تواند تا یک مگابایت را ذخیره کند. بنابراین، در واقعیت هر بلاک به یک خرید اختصاص نمی‌یابد بلکه به چند هزار تراکنش تعلق دارد.

بلاکچین چطور کار می‌کند؟

همانطور که می‌دانیم، بلاکچین از چندین بلاک بهم پیوسته تشکیل می‌شود. بنابراین هنگامی که یک بلاک، داده‌های جدیدی را ذخیره ‌کند به بلاکچین اضافه می‌شود. برای اضافه شدن بلاک، چهار اتفاق باید رخ دهد:

  1. یک تراکنش باید رخ بدهد. همانطور که پیشتر بیان شد، در بسیاری از موارد یک بلاک شامل هزاران تراکنش است. بنابران اطلاعات خرید شما همراه با اطلاعات تراکنش سایر کاربران در یک بلاک ذخیره می‌شود.
  2. خرید یا معامله باید تایید شود. یک شبکه رایانه‌ای تراکنش و جزئیات آن از جمله زمان معامله، مبلغ و … را بررسی و تایید می‌کند.
  3. تراکنش باید در یک بلاک ذخیره شود. بعد از تایید صحت معامله، مبلغ معامله، زمان، امضای دیجیتال و سایر موارد در یک بلاک ذخیره می‌شود.
  4. به بلاک باید “هش” داده شود. بعد از تایید تمام معاملات داخل بلاک، باید یک کد شناسایی منحصربه‌فرد به‌نام “هش” به آن تعلق یابد. بعد از آن بلاک به شبکه بلاکچین اضافه می‌شود.

در نهایت بلاک جدید اضافه شده به شبکه بلاکچین برای همه در دسترس خواهد بود.

آیا بلاکچین خصوصی است؟

هر فردی می‌تواند محتویات بلاکچین را مشاهده کند. همچنین کاربران می‌توانند رایانه خود را بعنوان گره به شبکه بلاکچین متصل کنند. با این کار، رایانه آن‌ها یک نسخه از بلاکچین که به‌طور خودکار (هر زمانی که بلاک جدیدی اضافه شود) به روز می‌شود را دریافت می‌کند.

هر رایانه متصل به شبکه بلاکچین دارای نسخه خاص خود از بلاکچین است. به این معنی که هزاران نسخه وجود دارد. استفاده از بلاکچین گزارشی قطعی و اختصاصی از وقایع دستکاری شده را در اختیار ما قرار نمی‌دهد. برعوض یک هکر احتیاج به دستکاری تمام نسخه‌ها دارد. بنابراین با اینکه تمام نسخه‌ها یکسان هستند، دستکاری تمام آن‌ها کاری دشوار است. به‌همین خاطر است که بلاکچین را یک دفترچه “توزیع شده” می‌نامند.

با این‌حال اطلاعات شخصی بر روی شبکه بلاکچین برای همه کاربران قابل دسترسی نیست. بنابراین این دسترسی فقط با امضای دیجیتال یا نام کاربری امکان‌پذیر است. در اینجا سوالی مطرح می‌شود. اگر نمی‌دانیم چه کسی بلاک‌ها را به بلاکچین اضافه می‌کند پس چطور می‌توان به بلاکچین یا شبکه‌های رایانه‌ای که از آن پشتیبانی می‌کنند اعتماد کرد؟

آیا بلاکچین امن است؟

فناوری‌های بلاکچین موضوعات مختلف امنیتی و اعتماد را از چند طریق ایجاد می‌کند. اول، بلوک‌های جدید همیشه به‌صورت خطی و براساس زمان ذخیره می‌شود. بعبارتی ساده‌تر بلوک‌های جدید همیشه به انتهای شبکه بلاکچین متصل می‌شوند. اگر به بیت کوین نگاه کنید، خواهید دید که هر بلاک دارای یک موقعیت در زنجیره است که “قد” نامیده می‌شود. از ژانویه 2020 ارتفاع این بلوک به 615400 رسیده است.

بعد از اینکه یک بلوک به انتهای بلاکچین اضافه شد، برگرداندن و تغییر محتوای بلوک بسیار دشوار است. به همین دلیل است که هر بلوک حاوی “هش” مخصوص به خود، به‌همراه “هش” بلوک قبل از آن است. کدهای “هش” توسط یک عملکرد ریاضی ایجاد می‌شوند. این عملکرد اطلاعات دیجیتال را به رشته ای از اعداد و حروف تبدیل می‌کند. اگر آن اطلاعات به هر طریق ویرایش شوند، کد “هش” نیز تغییر خواهد کرد. به همین دلیل است که برای امنیت بسیار اهمیت دارد.

چرا هکر نمی‌تواند؟

فرض کنیم یک هکر سعی دارد اطلاعات معاملات را دستکاری کند. به محض ویرایش اطلاعات، “هش” بلوک تغییر می‌کند. درحالی‌که بلوک بعدی در زنجیره هنوز حاوی هش قدیمی است. بنابراین هکر احتیاج دارد تا بلوک بعدی را نیز تغییر دهد. با انجام این کار، هش این بلوک تغییر خواهد کرد و همین روند باید ادامه یابد. بنابراین، برای تغییر یک بلاک، هکر باید بلوک‌های بعد از آن را نیز تغییر دهد. این عمل احتیاج به زمان و انرژی فوق‌العاده زیادی دارد. به‌طور کلی، پس از افزودن یک بلوک ویرایش آن بسیار مشکل و حذف آن غیرممکن می‌شود.

برای حل مسئله اعتماد، شبکه‌های بلاکچین تست‌هایی را برای رایانه‌هایی که می‌خواهند به آن بپیوندند و بلوک‌های زنجیره‌ای را اضافه کنند، انجام می‌دهد. این آزمایشات که “مدل‌های اجماع” نامیده می شود، کاربران را مجبور می‌کنند تا ابتدا خود را ثابت کنند. یكی از متداول‌ترین نمونه‌هایی كه بیت‌کوین به‌كار می‌برد “اثبات كار” نامیده می‌شود. کامپیوترها باید اثبات کنند که از طریق حل یک مسئله ریاضیاتی پیچیده، کار را انجام داده‌اند. اگر رایانه مسئله‌ای را حل کند، واجد شرایط افزودن بلوک به شبکه بیت‌کوین خواهد بود. با این‌حال روند افزودن یک بلوک چندان نیز راحت نیست. برای حل این مسایل پیچیده، رایانه‌ها باید برنامه‌هایی را اجرا کنند که مقادیر قابل توجهی برق و انرژی مصرف می‌کنند.

 

{{ time }}

{{ date }}

گروه دانش‌بنیان پارسانیس با بهره‌گیری از کادری مجرب آماده ارائه‌ خدمات روزبلاکچین و مشاوره در جهت تسهیل و کاهش هزینه‌ها به شما عزیزان است.



صفحه اصلی

parsanis.com